تبلیغات
دوستان دبستانی - جغد
تاریخ : پنجشنبه 24 دی 1394 | 03:46 ب.ظ | نویسنده : سروش موقاری
جغد
یک شاهین‌بوف شمالی[۱] در باغ وحش بلَیدورپ روتردام هلند.
طبقه‌بندی علمی
فرمانرو:جانوران
شاخه:طنابداران
رده:پرندگان
زیررده:نومرغان[۲]
فرورده:نوآروارگان[۳]
Superorder:نوپرندگان[۴]
راسته:بوف‌سانان[۵]
وگلر، ۱۸۳۰
خانواده‌ها
  • جغدان معمولی (Strigidae)
  • جغدان انبار (Tytonidae)
  • Ogygoptyngidae (سنگواره)
  • Palaeoglaucidae (سنگواره)
  • Protostrigidae (سنگواره)
  • Sophiornithidae (سنگواره)
مترادف‌ها

‎ Strigidae sensu Sibley & Ahlquist

جُغد (بوف، بوم) نام پرنده‌ای شکاری است از راسته بوف‌سانان ، که دارای قدرت شنوایی و بینایی بسیار بالاییست.[۶] جغدها در همه قاره‌ها به استثناء جنوبگان مشاهده شده‌اند.

جغد پرنده سودمندی است زیرا خوراکش انواع موش است و در شکاف‌های تنه درختان و آشیانه‌های متروک زاغان لانه می‌گذارد. جغدها معمولاً شب‌رو و پگاه‌رو هستند یعنی هنگام پگاه و شفق از لانه بیرون آمده و شکار می‌کنند.[۶]

کوچکترین جغد، جغد کوتوله آمریکای شمالی می‌باشد طول آن فقط ۱۵ سانتیمتر یعنی به بزرگی یک گنجشک است. تخم جغد همیشه به فاصله چند روز می‌شکند و نوزاد به دنیا می‌آید.[۷]

نقش و رنگ پرهای جغدها حالت استتاری دارند تا به هنگام استراحت روزانه‌شان از مزاحمت‌ها بکاهند.

جغدی به نام اشوزوشت در اسطوره‌های ایرانی نقش زیادی در یاری نیروی خوبی دارد.

واژهٔ جغد از زبان سغدی وارد فارسی شده‌است و اصل سغدی آن چَغوت است.[۹]

در متون فارسی واژه‌های مترادف دیگری که برای جغد به‌کار رفته عبارت است از: بوف، بوم، شوگز(پارسی میانه)، بهمن‌مرغ، کوف، یوف، گول، چغد، چغو، کُنگُر، کوچ. کوج. پسک. پش. کوکن. کگران. کوال. نهام. نهار. بیقوچ، بیقوش. بایقوش، قوش. سار. کوره بو (در تنکابن).شوبین (در مازندران.به معنی شب بین).[۱۰]

رابط شماری جغد، بَهله است و برای نمونه گفته می‌شود «به دام افتادن یک بهله جغد» یا «آزادسازی سه بهله جغد».[۱۱] (بهله در اصل به معنی دستکشی است که بازدارها به دست می‌کنند.[۱۲])

ویژگی‌هاویرایش

جغد پرنده‌ای است با صورتی پهن، منقاری خمیده و چشم‌هایی درشت و پاهای بزرگ، در دو طرف سرش دو دسته پر شبیه گوش گربه قرار دارد که گوش‌پر نامیده می‌شوند.[۶]

دارای سر بزرگ، صورت پهن و منقار قوی قلاب‌مانند و نیم‌پیدا و چنگال‌های تیز و نیرومند است.[۱۳] منقار قلاب‌شکل نیرومندش به همراه چنگال‌های قوی او برای نگه داشتن طعمه به کار می‌رود. رنگش معمولاً کرم قهوه‌ای است. در نوکش یک شکاف هست. سرش بزرگ است. او هوای تاریک را دوست دارد. شب‌ها پرواز می‌کند.

جغد نوکی کوچک و ظریف دارد. دور دهانش پرهای زبری هست که شبیه مو می‌باشد ولی مو نیست. پاهایش کوچک است و پنجه‌هایش ضعیف و بی‌طاقت. پر و بال او صاف است و خیلی آرام پرواز می‌کند. نوک پرهای جغد به شکلی طراحی شده که در هنگام حمله به طعمه صدای پرها کم باشد.

پرواز آنها بی‌صداست، بعضی از آنها گوش‌پرهای مشخصی دارند. پاهای پوشیده از پر دارند. تک‌زی‌اند و بیشترشان روی درخت زندگی می‌کنند. نر و ماده آنها همشکل است ولی ماده‌ها بزرگ‌ترند.[۱۳]

جغدها همیشه طعمه خود را درسته می‌بلعند و پس از آن‌که بخش‌های گواردنی آن را گواردند بازمانده آن را به شکل تفاله از راه دهان بیرون می‌اندازند.[۷]

گونه های جغد در ایرانویرایش

در ایران 12 گونه جغد وجود دارد که می توان گفت گونه های مختلف در سرتاسر کشورمان پراکندگی دارند:

1. جغد انبار Bran owl

2. مرغ حق جنوبی Straited scops owl

3. مرغ حق European scops owl

4. شاه بوف Eurasian eagle owl

5. جغد جنگلی Tawny owl

6. جغد کوچک Little owl

7. جغد طلایی Humes Tawny owl

8. جغد کوچک جنوبی خالدار Spotted little owl

9. جغد شاخدار ( گوش دراز ) Long – eared owl

10. جغد تالابی short – eared owl

11. جغد ماهی خوار Brown fish owl

12. جغد برفی Snowy ow



  • paper | اخبار | خرید اینترنتی